Mijn schoonvader houdt van muziek, maar een telefoon, een tablet, een afstandsbediening: het lukt niet meer. Te veel knoppen, te weinig houvast.
Dus bouwde ik een muziekspeler. Een Raspberry Pi met een interface die is ontworpen voor oudere ogen en handen: weinig knoppen, grote pictogrammen, kleuren die werken bij slechtziendheid. Je drukt op play. De muziek speelt.
Geen Spotify. Dat lijkt de logische keuze: overal muziek, geen gedoe met bestanden. Maar het betekent ook: SDK-updates, OAuth-tokens, een abonnement dat betaald moet worden, afhankelijkheid van een server ergens. Dat is een verplichting die niet past bij iets dat uit zorg is ontstaan, niet uit commercie. De speler draait op mp3's die er gewoon op staan.
Maar ja, niemand weet nog hoe je mp3's op een apparaat zet. Dat is precies waarom dit geen product is.
